Барселона ўзини “қадриятлар”, “инсонийлик” ва “ахлоқ” ҳақида гапирадиган клуб сифатида кўрсатади. Аммо молиявий ҳақиқатга назар ташласак, клуб рибо — судхўрлик тизимига чуқур ботган.



Миллиардлаб евро қарз:



 фоизли кредитлар,

 келажак даромадларни гаровга қўйиш,

 футболчиларнинг маоши учун банкларга боғланиб қолиш



— буларнинг барчаси очиқ-ойдин рибо асосида айланиб турган молиявий модел эканини кўрсатади.



Бир томондан “инклюзивлик” ва “адолат” ҳақида гапириш, иккинчи томондан эса судхўр банклар билан яшаб қолиш учун келишув қилиш — бу очиқ риё эмасми? Исломий ва ҳатто умуминсоний ахлоқ нуқтаи назаридан ҳам рибо — ҳалокатга олиб борадиган йўл.



Футбол — меҳнат, маҳорат ва адолатга таяниши керак. Аммо қарз ва фоиз устига қурилган клуб:



 спортда барқарор бўлмайди,

 ахлоқий устунлик даъво қила олмайди,

 эрта ёки кеч молиявий инқирозга юз тутади.



Қисқаси, Барселонанинг муаммоси фақат майдонда эмас. Асосий муаммо — рибо устига қурилган тизим. Бу эса қанчалик пиар қилинмасин, ҳақиқатни ўзгартирмайди.

Абу Муслим (профессор)