Бир пайтлар материалистик қараш (бадбахт атеистлар) инсоннинг келиб чиқишини маймундан тарқаган деган даъво билан тушунтиришга уринди. Бу ғоя «илм-фан» ниқоби остида тарқатилди. Аммо вақт ўтиши билан мазкур даъвонинг илмий мустаҳкам эмаслиги, кўплаб ҳал қилувчи саволларга жавоб беролмаслиги очиқ кўрина бошлади. Инсон онги, тил, ахлоқ, ирода, маънавият ва ақл каби сифатларни тасодифий биологик эволюция билан тўлиқ изоҳлаб бўлмади.



Натижада материализм янги йўл қидира бошлади.



 Эски даъво ўрнида янги афсона



Маймундан тарқалиш ғояси ўз нуфузини йўқотаётган бир пайтда, айрим доираларда энди «инсонни ўзга сайёраликлар яратган» деган фикр илгари сурилмоқда. Бу ғоя илмий далилларга эмас, қадимги мифологиялар ва фантастик тахминларга таянади.



Айниқса, шумер афсоналаридан олинган айрим рамзий ҳикоялар замонавий услубда қайта талқин қилиниб, гўёки «осмондан келган мавжудотлар инсонни яратган» деган хулосалар чиқарилмоқда. Бу эса илм эмас, афсонани замонавий тилда қайта қоплашдир.



 Илм эмас, ботил мафкура



Бу ерда муҳим жиҳат шундаки:



 маймундан тарқалиш ҳам, ўзга сайёраликлар яратган деган ғоя ҳам бир мақсадга хизмат қилади:

Яратувчини (Аллоҳни) рад этиш.



Материализм Аллоҳни қабул қилмаслик учун:



 аввал тасодифга суянди,

 кейин биологияга,

 энди эса фантастикага ўтмоқда.



Лекин мантиқий савол очиқ қолмоқда:

Агар инсонни ўзга сайёраликлар яратган бўлса, уларни ким яратган?



Бу саволдан қочиш мумкин эмас.



 Шумер афсоналари — тарихий мерос, ҳақиқат эмас 



Шумер матнлари:



 қадимги одамларнинг дунё ҳақидаги тасаввурлари,

 бутпараст мифология маҳсули,

 рамзий ва шеърий баёнлардир.



Уларни:



 на илмий манба,

 на ҳақиқий тарих,

 на ақида асоси сифатида қабул қилиш мумкин.



Афсонани «кодланган илм» деб кўрсатиш — илмга хиёнат, ақлни алдашдир.



 Ислом нуқтаи назаридан



Исломда инсоннинг келиб чиқиши аниқ ва равшан:



 инсон тасодиф эмас,

 инсон бошқа мавжудотдан келиб чиқмаган,

 инсонни Аллоҳ махсус яратган.



Инсондаги ақл, маънавият, масъулият ва иймон қобилияти уни ҳайвонлардан ва ҳар қандай фантастик мавжудотдан устун қилади.



Маймундан тарқалиш ғояси инқирозга учрагач, унинг ўрнини ўзга сайёраликлар ҳақидаги афсоналар эгалламоқда. Аммо бу ҳам ҳақиқатни алмаштира олмайди.



Чунки ҳақиқат шундаки:



 инсон — Яратувчи иродаси маҳсули,

 ақл — тасодиф эмас,

 ҳаёт — мақсадсиз эмас.



Аллоҳни инкор қилиш учун афсона алмаштириш мумкин, лекин ҳақиқатни ўчириш мумкин эмас.

Абу Муслим (профессор)